siamnt.net
วิถีไทย ศิลป วัฒณธรรมไทย วรรณคดีไทย ฝีมือไทย
 

เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์

บทนำ
ตัวละคร รามเกียรติ์
เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์


.
ส่วนนางกาลอัจนา ก็โกรธนางสวาหะที่ไม่รู้คุณแม่ จึงสาปให้ไปยืนตีนเดียวมือเหนี่ยวต้นไม้ และอ้าปากกินลมอยู่ในป่า จนกว่าเมื่อไรออกลูกเป็นลิงจึงจะพ้นคำสาป แล้วนางกาลอัจนาก็กลายเป็นศิลา ส่วนลูกสาวก็ไปยืนตีนเดียว อยู่ในป่าเชิงเขาจักรวาล อ้าปากกินลม และมือเหนี่ยวกิ่งไม่ไว้

ฝ่ายพระอินทร์กับพระอาทิตย์ เล็งเห็น เหตุการณ์ดุเดือดนี้ ก็สงสารพระโอรส จึง มาเนรมิตเมืองให้อยู่ และตั้งโอรส พระอินทร์ เป็นพระยากากาศ เจ้าเมืองขีดขิน แล้วตั้งโอรส พระอาทิตย์

์ เป็นอุปราชเมืองขีดขิน ชื่อสุครีพ พร้อมกับสั่งสอนวิชา และคาถาวิเศษให้ด้วย ต่อมา พระยากากาศ ได้เพื่อนรัก เป็นท้าวมหาชมภ ูเจ้าเมืองชมภูอยู่ทางเหนือของเมืองขีดขิน ท้าวชมภูมีมเหสี ชื่อนางแก้วอุดร แต่ไม่มีโอรสธิดา ท่านท้าวมีฤทธิ์มาก ไม่ยอมไหว้นับถือใคร นอกจากพระอิศวร กับพระนารายณ์ พระอิศวรจึงเมตตา และประทานวานรลูกชายของพระกาล คือ นิลพัท มาให้ท้าวชมภูเลี้ยง เป็นหลาน เพื่อช่วยเหลือกิจการบ้านเมือง แล้วเมื่อ พระอิศวรทรงเห็น นางสวาหะทนทุกข์ทรมาน เช่นนั้น ก็ทรง แบ่งกำลังให้พระพาย พัดพากำลัง ของพระองค์และเทพอาวุธรวม 3 อย่าง ไปซัดเข้าปากนางสวาหะ ให้เกิดบุตรเป็นลิงเก่งกล้า มีคทาเพชรเป็นสันหลัง ตลอดหางเพื่อให้เหาะได้ ให้ตรีเพชรเป็นกาย เป็นมือเป็นเท้า ให้จักรแก้วเป็นศรีษะ ทั้งหมด รวมกันเป็นกายวานร ผู้แกล้วกล้า และถ้าจะรบกับข้าศึก ก็ให้ชัก ตรีเพชรออกมาจากอก ได้ทันทีและใช้รบได้ชนะตลอดกาล แล้วพระอิศวรสั่งพระพายอีกว่า

แล้วดูแลป้องกันอันตราย  .. อย่าให้ใครกล้ำกลายดวงสมร
ตัวท่านนั้นเป็นบิดร .. วานรในครรภ์นางเทวี

ดังนั้น นางสวาหะจึงตั้งครรภ์อยู่ นานสามสิบเดือน จึงคลอดบุตร เป็นวานรเผือก โดยบุตรนั้น เผ่นออกมาทางปากมารดา แล้วเหาะได้ด้วยฤทธิ์เดชที่พระอิศวรประทานมา

...ลอยอยู่ตรงพักตร์ชนนี .. รัศมีโชติช่วงในเวหา
มีกุณฑลขนเพชรอลงกรณ์ .. เขี้ยงแก้วแวฟ้ามาลัย...
...หาวเป็นดาวเดือนรวิวร ..แปดกรสี่หน้าสูงใหญ่
สำแดงแผลงฤทธิ์เกรียงไกร...
...ทั้งองค์พระพายเรืองเดช .. สำคัญว่าธตุเรศนาถา
ก็เข้าอิงแอบแนบกายา ..วานรชื่นชมยินดี...

พระพายก็เบ่งกำลัง และฤทธิ์ให้ลูกวานรเผือกอีก และตั้งชื่อ หนุมาน ตามเทวบัญชาแล้วนางสวาหะก็พ้นคำสาป และสั่งลูกว่า

อันชมพูพานฤทธิรงค์ .. ก็อาจองเข้มแข็งแกล้วกล้า
เราชุบด้วยเหงื่อไคลได้ใช้มา .. สรรพยาวิเศษก็เข้าใจ
เมื่อนารายณ์อวตารไปผลาญยักษ์ .. ถ้าเสียทีก็จักได้แก้ไข
จะได้เป็นโอรสยศไกร ..จะพาไปกับราชนัดดา

ถึงเวลาหน้าฝน เทวดานางฟ้าพากันออกมา จับระบำรำฟ้อน ซึ่งนางเมฆขลาที่อยู่ในวิมานแก้ว มีหน้าที่รักษาท้องทะเล ช่วยเหลือผู้มีบุญให้พ้นจากภัยในทะเล นางก็มาจับระบำรำฟ้อนด้วย นางถือดวงแก้วไว้ในมือ

ส่วนยักษ์รามสูร อาศัยอยู่ในหมู่เมฆ มีศรและขวานเพชรเป็นอาวุธ เห็นดวงแก้วนางเมฆขลา ก็อยากได้ จึงแกว่งขวามเพชร ไล่แย่งดวงมณี นางเมฆขลาก็แกล้งถือดวงแก้วหลอกล่อ พอดีพระอรชุนเหาะผ่านมา เห็นรามสูรกำเริบ ไล่แย่งชิงอย่างนั้นก็โกรธ จึงเกิดรบกัน รามสูรจับพระอรชุน ฟาดกับเหลี่ยมเขาพระสุเมรุ พระอรชุนตาย และเขาพระสุเมรุก็เอียงทรุดไป
พระอิศวรจึงประกาศให้เทวดา และผู้มีฤทธิ์ทั้งหลายมาช่วยกันดึง ภูเขาพระสุเมรุให้ตั้งตรง แต่ไม่มีใครสามารถทำได้ สุครีพฉลาด จึงให้บรรดาพญานาค เอาลำตัวพันภูเขาไว้ แล้วขณะที่ให้เทวดาฤาษีวิทยาธร ช่วยกันฉุดลำตัวนาคดึงภูเขานั้น สุครีพก็จี้ที่สะดือพญานาคทั้งหลาย ทำให้สะดุ้งสุดตัวและขดหางโดยแรง ภูเขาจึงยกขึ้น พระยากากาศ ก็ช่วยเอาบ่าดันอีกแรง ภูเขาพระสุเมรุจึงตั้งตรงตามเดิม

พระอิศวร จึงตั้งให้พระยากากาศ เป็นพระยาพาลีธิราช ประทาน ตรีเพชรให้เป็นอาวุธ และ ประทานพรว่า ให้ศัตรูที่พาลี ต่อสู้ ลดกำลังไปครึ่งหนึ่ง แล้วไปเพิ่มกำลังนั้น ในตัวพาลีทุกครั้ง และให้ศัตรูแพ้ พาลีทุกคนทุกครั้ง ในการรบด้วย และยังได้ประทานผอบ ซึ่งมีนางดาราอยู่ภายในฝากไปให้รางวัลสุครีพด้วย

พระนารายณ์จึงทูลท้วงว่า "ไม่ควรฝากหญิงงามไปอย่างนี้ เพราะมีหวังว่านางดาราจะไม่ถึงมือสุครีพแน่"
พระยาพาลีจึงว่า "ขอสาบานว่า หม่อมฉันต้องพาผอบนางงามไปถึงมือสุครีพแน่ ๆ เพราะเรื่องสาว ๆ สวย ๆ เป็นเรื่องเล็กสำหรับหม่อมฉัน"

พระอิศวรเห็นพาลีสาบานดีก็ยอมฝากไป แต่มากลางทางพาลีแอบเปิดผอบ เห็นนางดาราสวยเหลือเกิน จึงแอบริบนางไว้เอง
กล่าวถึงท้าวอัชบาล มีมเหสีเป็นนางเทพอัปสร เกิดโอรสองค์หนึ่ง ทรงนามว่า ทศรถ

ยังมีพระฤาษี 4 รูป บำเพ็ญพรตที่เชิงเขาป่าหิมพานต์ ในนั้นมีโคนมห้าร้อยตัว ทุกเช้าแม่โคจะมาที่หน้าอาศรม หยดน้ำนมในอ่างแก้วเป็นประจำ แล้วฤาษีทั้ง 4 ก็มานั่งฉันน้ำนมนั้น และแบ่งให้นางกบตัวหนึ่ง ซึ่งมาหมอบอยู่ใกล้ ๆ เป็นประจำมีนางนาคชื่ออนงค์ เป็นบุตรีพระยากาลนาคในเมืองบาดาล วันหนึ่งเที่ยวหาคู่อยู่ในป่ามาถึงบริเวณนี้ เจองูดินตัวหนึ่งนางก็ร่วมรัก พอดีฤาษีทั้ง 4 มาเห็น ก็ใช้ไม้เท้าเคาะที่ขนด หางนางนาคให้รู้สำนึกตัวว่ามีศักดิ์สูงกว่างูดิน เพียงฟ้าและดิน นางนาคอายก็แทรกดินหนีไป บาดาลแต่ด้วยความอาย และแค้นเคืองนางได้กลับมาคายพิษใส่อ่างน้ำนม นางกบเห็นเข้า ก็แสดงกตัญญูต่อพระฤาษี โดยกระโดดลงอ่างน้ำนม และขาดใจตาย เพราะพิษนางนาค เพื่อป้องกันชีวิตพระฤาษี เมื่อพระฤาษีมาเห็นก็ตำหนิว่า "นางกบตะกละเลยต้องตาย" แล้วด้วย จิตเมตตา ท่านจึงคีบ นางกบมาเป่ามนต์ ให้ฟื้นแล้วถามว่า "ทำไมจึงตะกละอย่างนี้" นางกบจึงเล่าความจริงให้ท่านทราบ ดังนั้นพระฤาษี 4 รูป จึงพร้อมใจกันแทนคุณ นางกบ โดยทำพิธีชุบ ให้นางกบกลายเป็นนางงาม ชื่อนางมณโฑ และพาไปถวายพระอิศวร พระอิศวรก็รับนางมณโฑไว้ เป็นนางกำนัลของพระอุมา พระอุมาเห็นว่า นางมณโฑ ขยันและซื่อดี จึงเมตตา สอนวิชาและคาถาให้เสมอ


  • เนื้อเรื่องรามเกียรติ์ หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
  • SiamNT.net Copyright © 2009 - 2010 หน้าเรือน >> วรรณคดีไทย >> รามเกียรติ์ >> เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์