siamnt.net
วิถีไทย ศิลป วัฒณธรรมไทย วรรณคดีไทย ฝีมือไทย
 

เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์

บทนำ
ตัวละคร รามเกียรติ์
เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์


.
ดังนั้นหนุมานจึงเนรมิตกายใหญ่โต เท่าภูเขาจักรวาล แล้วปกป้องรักษาพลับพลาพระรามไว้ในปาก พิเภกกับพระลักษณ์ นั่งเฝ้าพระราม และมีเวรยามอยู่พร้อม ไมยราพต้องแปลงเป็นลิง จึงเล็ดลอดเข้ามาได้ และสืบรู้ว่า อรุณรุ่งเมื่อไร จึงจะเลิกเวรยาม ไมยราพจึงกลับ ออกไป แผลงฤทธิ์ แกว่ง กล่องแก้วโกมินทร์ เป็นแสงสว่าง เหมือนดาว ประกายพฤกษ์ ยามอรุณ พวกทหารวานรเห็นดาวประกายพฤกษ์ก็นึกว่า รุ่งอรุณแล้ว จึงเลิกเวรยาม

หนุมาน อม พลับพลาแล้วไมยราพ ก็เอายาสะกดให้หลับ ใส่กล่องแก้วเป่าร่ายมนต์ สะกดทัพพระราม หลับสนิทไปหมด รวมทั้งหนุมาน จากนั้นพระยายักษ์ก็เดินเข้าปากหนุมานอุ้มพระรามไปขังไว้ในกรงเหล็กกลางดงตาลท้ายเมือง และสั่งให้นางพิรากวนตักน้ำใส่กะทะใหญ่หน้าพระลานให้เต็ม เพื่อจะได้ต้มพระรามกับไวยวิกในวันรุ่งขึ้น เมื่อมนต์สะกดเสื่อม หนุมานเห็นพระรามหายไปก็ตามไปในหนทางที่พิเภกบอกให้ และลงไปเมืองบาดาล ได้โดยหัก ก้านดอกบัวใหญ่เก่ากงรถแล้วลอดลงไปตามก้านบัว ผ่านด่านอันตรายหลายด่านรวมทั้งยุงยักษ์ จึงมาพบ มัจฉานุ รักษาเขตเมืองอยู่ที่ สระบัวใหญ่หมื่นวา ก็รบกันใหญ่ แต่หนุมานเห็นหน้าตาเหมือนกันก็ถามไถ่

"เราชื่อมัจฉานุ เป็นลูกนางสุพรรณมัจฉา พ่อจริงชื่อหนุมาน พ่อบุญธรรมชื่อไมยราพ เจ้าเมืองนี้และให้เรารักษาเขตแดนอยู่ที่นี่"

หนุมานรู้ว่าลูกก็ดีใจ จึงแผลงฤทธิ์เหาะไปหาวเป็นดาวเป็นเดือนให้ดู และ ถามทางเข้าไป ถึงวังไมยราพ มัจฉานุมีกตัญญูดีจึงบอกเพียงว่า "พ่อมาทางอย่างไหนทางอย่างนั้นก็มีอีกจ้ะ" หนุมานฉลาดคิดได้ ก็หักก้านบัวใหญ่ในสระนั้น แล้วลอดลงไป

พอถึงสระใกล้วังก็ร่ายมนต์กำบังตัวแอบอย ู่พอดีนางพิรากวนมาตักน้ำ และรำพึงเรื่องไวยวิกจะโดนต้มพร้อมพระราม หนุมานมาได้ยินก็ปลอบ ถามที่ขังพระราม และสัญญาว่าจะช่วยนางและช่วยไวยวิก ให้ได้ครองเมืองบาดาลนางจึงบอกให้และเตือนว่า

"แม้ท่านตัวเท่าแมลง ก็เข้าไปที่ขังพระรามไม่ได้เพราะมียักษ์เฝ้าอยู่หนึ่งโกฏิตน"

หนุมานก็แปลงเป็นใยบัวติดชายสะไบนางไป แล้วนางพิรากวนตักน้ำใส่กระออม กระเดียดมาที่ประตูใหญ่ทางเข้า นายประตูจับนางพร้อมกระออมน้ำขึ้นชั่งน้ำหนักเหมือนเคย เพื่อป้องกันสิ่งแปลกปลอม น้ำหนักหนุมานทำให้คันชั่งหัก แม้จะแปลงเป็นใยบัว แต่น้ำหนักมีเท่าเดิมเพราะแปลงได้แต่รูปกาย

"เอ๊ะ ทำไมเป็นยังงี้"

นายประตูร้องตกใจแปลกใจยิ่งนางพิรากวนตอบตามที่หนุมานสอนว่า

"คันชั่งเก่าแก่สมัยท้าวสหมะลิวัน อายุแสนปีแล้วจึงหักจ้ะ"
นายประตูจึงปล่อยนางเข้าไปได้นางพิรากวนเดินไปถึงหน้าพระลานแล้วกระซิบบอกหนุมานว่า

"ไมยราพหลับอยู่ในตำหนัก ไวยวิกถูกขังในตรุใหญ่ พระรามอยู่ในกรงกลางดงตาลท้ายเมือง"

หนุมาน รบกับ ไมยราพหนุมานแปลงกายจากใยบัวมาเป็นรูปเดิม แต่ร่ายมนต์กำบังตัว แล้วอุ้มพระราม เหาะพาไปฝากเทพยดา ไว้บนพระแท่นเชิงเขาสุรกานต์ก่อน แล้วหนุมานเหาะไปฆ่าไมยราพ แต่ฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่ตาย หนุมานจึงร้องถามพิรากวน จึงรู้ว่าไมยราพ ถอดดวงใจเป็นแมลงภู่ ซ่อนไว้ใน ยอดเขาตรีกูฏ หนุมาน ก็แผลงฤทธิ์ ให้กายเท่าภูเขา เท้าหนึ่งเหยียบอก ไมยราพ มือหนึ่ง ง้างไปยอดเขาตรีกูฏ ควานหา แมลงภู่ดวงใจไมยราพได้และขยี้แหลกไป ไมยราพจึงต้องตาย เพราะไม่ทำตามคำสั่ง ของพ่อและคำเตือนของแม่

หนุมานฆ่าไมยราพได้ จึงได้นั่งเมืองบาดาล แล้วก็สั่งปล่อยไวยวิก และมอบราชสมบัติให้ไวยวิกครอบครองตามสัญญาที่ให้ไว้แก่นางพิรากวน ส่วนมัจฉานุนั้นหนุมานตั้งให้เป็นมหาอุปราช มีอำนาจและสิทธิครึ่งเมือง แล้วหนุมานก็เหาะมาอุ้มพระราม ซึ่งยังไม่สร่างมนต์เหาะพาไปไว้ในพลับพลาที่ภูเขามรกตตามเดิมแล้วพระรามรู้สึกพระองค์พอดีเวลาเช้าจึงตรัสว่า

"พิเภกทำนายผิดหมดคราวนี้ เราปลอดภัยแล้วเห็นไหม"

พระลักษณ์จึงทูลว่า

"เขาทายถูกหมดทุกอย่างเหมือนเคย"

ก็เล่าเรืองที่เกิดขึ้นในราตรี ถวายพระรามโดยตลอดแล้วเอ่ยว่า

"เรื่องนี้หมอดูแม่นเหลือเกิน"



  • เนื้อเรื่องรามเกียรติ์ หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
  • SiamNT.net Copyright © 2009 - 2010 หน้าเรือน >> วรรณคดีไทย >> รามเกียรติ์ >> เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์