siamnt.net
วิถีไทย ศิลป วัฒณธรรมไทย วรรณคดีไทย ฝีมือไทย
 

เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์

บทนำ
ตัวละคร รามเกียรติ์
เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์


.
"เราต้องรบชิงนางสีดาคืนให้ได้ อย่างไรนางก็ไม่มีมลทิน และราคีใด ๆ แน่เพราะ นางสีดาคือ พระลักษมี อวตารมาเกิดคู่กับเรา ดังนั้นจึงตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้"

พระฤาษียังยุ พระรามอีกมาก จนพลวานร โกรธแค้น พระฤาษี แปลง พระพิเภก รู้ความจริง แต่พูดไม่ได้ เพราะถูก คาถาสะกด จึงแสดงกิริยา ทุรนทุราย จนฤาษีแปลง ร้อนตัวต้อง รีบกลับไป แล้วทศกรรฐ์ก็ คิดอุบายอีก คราวนี้ ให้นางเบญกาย ลูกสาวพิเภก แปลงเป็นสีดา แกล้งทำตาย ลอยไปที่ท่าน้ำลงสรง แต่หนุมาน เห็นศพสดชื่น นักก็ทูลให้ ก่อกองไฟเผาศพ นางเบญกายแปลง ทนร้อนไม่ได้ กลายเป็นรูปเดิม เหาะขึ้นอากาศ หนุมาน ก็เหาะตามจับไว้ และรู้ว่าเป็นลูกพิเภก พระรามจึงไม่ฆ่า ให้หนุมานไปส่งลงกา หนุมานจึง ได้ร่วมรักกับนางเบญกาย

นางเบญกายจำแลงจากนั้น พระรามก็เริ่มการจองถนน ข้ามมหาสมุทร ไปเมืองลงกา ตามคำแนะนำของ ชมพูวราช ให้นิลพัท กับหนุมาน ช่วยกันขนก้อนศิลา ซึ่งเป็น นางกาลอัจนาถูกสาป ไปทิ้งถมทะเล สร้างเป็นถนนแต่นิลพัทกับหนุมานเกิดทะเลาะ และสู้รบกันใหญ่ พระรามจึงแยกให้นิลพัท ไปรักษาศีลเมืองขีดขิน มีหน้าที่ส่งเสบียงให้กองทัพ หนุมานถมก้อนหินลง ทะเลเท่าใดก็ไร้ผล แม้จะมีนิลราชเป็นผู้ขนหิน ที่หนุมาน และพลวานร นำมากองริมทะเล ทิ้งถมทะเล ตามคำสาปของฤาษีคาวินท์ ซึ่งสาปนิลราชไว้ เพราะนิลราชแกล้งลักไม้เท้าท่านไปซ่อน ว่าแม้นิลราชทิ้งอะไรลงน้ำก็ให้จมอยู่กับที่ เมื่อใด นิลราชอาสา ทำงานนี้ให้พระรามก็จะพ้นสาป แต่กิจการนี้ไม่สำเร็จ เพราะทศกรรฐ์ ใช้นางสุพรรณมัจฉา ธิดา ซึ่งเกิดจากนางปลา ให้พาบริวารขนก้อนหิน ไปที่อื่นเสียหมด หนุมานจึงลงไปดูก็เห็นนางสุพรรณมัจฉา จึงไล่จับและร่วมรักกับนาง ภายหลังเกิดลูกเป็นมัจฉานุ นางสั่งลูกว่า

"พ่อของลูกชื่อหนุมาน มีกุณฑลขนเพชร เขี้ยวแก้ว และเหาะขึ้นไปหาวเป็นดาวเดือนได้ ถ้าพบกันก็จงกราบไหว้พ่อนะลูกรัก"

แล้วนางก็ฝากลูกให้เทพยดาเลี้ยงไว้ ที่ริมทะเล เพราะนางกลัวภัยจากทศกรรฐ์ ที่มามีลูกกับศัตรู จึงต้อง กลับไปอยู่ถิ่นฐานเดิมตามลำพัง ฝ่ายไมยราพณ์เมื่อครองเมืองบาดาบแทนบิดา คืนหนึ่งฝันว่า เทวดานำแก้วมาวางให้ในมือ โหรทำนายว่าจะได้บุตรบุญธรรมมีฤทธิ์แล้วเทวดาก็ดลใจไมยราพณ์ให้ไปเที่ยวป่าจนถึงชายทะเล ก็พอดีมาเจอมัจฉานุ จึงเก็บมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมในสระใหญ่ใกล้เมือง และมอบหน้าที่ให้เฝ้าเขตเมืองบาดาล

เมื่อสร้างถนนข้ามทะเลเรียบร้อย พิเภกก็หาฤกษ์ยกทัพข้ามลงกา และพระอินทร์ได้เนรมิตราชรถศึกถวายพระรามด้วย โดยให้พระมาตุลีเป็นสารถีของพระรามจนกระทั่งเสร็จศึกจึงค่อยกลับวิมานทศกรรฐ์ให้ภานุราชเนรมิตป่าที่เหมาะ ในการตั้งฐานทัพ พอข้าศึกยกทัพมาตั้งทัพก็ให้ภานุราชพลิกแผ่นดินคว่ำให้ข้าศึกตายหมด

ภานุราชเนรมิตป่าชัยภูมิ แล้วก็ซ่อนตัวอยู่ใต้ดินเมื่อพระราม ยกทัพมาถึงให้ประคนธรรพ์ไปดูที่เหมาะในการตั้งฐานทัพ ซึ่งเห็นป่าเนรมิตนี้เหมาะดี แต่พิเภกทูลว่า ธรรมดาถ้าเขตเขามรกตจะไม่มีที่ใดดีเช่นนี้ ดังนั้นป่านี้คงเป็นป่าเนรมิต พระรามจึงให้หนุมานไปสำรวจดูก่อนหนุมานไปตรวจดูเห็นผลไม้สุกแต่นกไม่มากิน ก็รู้ว่ามีอันตรายที่นี่ จึงแทรกแผ่นดินค้นดู ก็เจอภานุราชซ่อนอยู่ ได้รบกันและหนุมานฆ่าภานุราชตาย
พระรามพอรู้เรื่องก็ตำหนิโทษประคนธรรพ์ ที่ไม่มีเชาว์ จึงไล่กลับบ้านไป ไม่ยอมให้ร่วมงานในกองทัพอีก พิเภกทูลแนะนำ ให้ตั้งทัพที่เขามรกต ซึ่งมีกุมภาสูรรักษา ดังนั้น หนุมานจึงไปปราบกุมภาสูร ก่อน จึงเคลื่อนทัพไปตั้งที่ เขามรกตได้

จากนั้น พระรามก็ให้องคตวานรลิ้นทอง เป็นราชทูตถือสาส์น ไปหาทศกรรฐ์ตามประเพณีศึกก่อน องคตนี้ก็คือลูกนางมณโฑ ที่เกิดกับพาลีในสาส์นมีใจความว่า ถ้าทศกรรฐ์คืนนางสีดาโดยดี สันติสุขก็จะมีทั่วหน้ากัน

ทศกรรฐ์และองคต เกิดโต้เถียงทะเลาะกัน ทศกรรฐ์ให้ทหาร จับองคตฆ่า แต่องคตเก่ง จึงไม่มีใครจับได้ ก็เหาะกลับไปเขามรกต โดยสวัสดี

"ทศกรรฐ์ไม่ยอมคืนพระแม่สีดาแถมท้าตีท้าต่อยพ่ะย่ะค่ะ"

องคตกราบทูล พระรามจึงสั่ง เตรียมรบ ฝ่ายทศกรรฐ์ป้องกันเมือง โดย ยกฉัตรวิเศษ ของท้าวธาดาพรหม ต้นตระกูลพรหม ขึ้นบังดวงอาทิตย์ไว้ โดยทำให้ ข้าศึกไม่สามารถมองเห็นเมืองลงกา แต่ผู้อยู่ในเมือง สามารถมองเห็นข้าศึกได้ สุครีพ จึงอาสาหักฉัตรเสียยับเยิน แล้วจึงชิงมงกุฏทองของทศกรรฐ์ไปถวายพระรามด้วย

ทศกรรฐ์อับอายมากจึงให ้ไวยวิก กับวายุวิก ไปตามไมยราพมาช่วยการศึกในลงกาแต่ไมยราพรักพวกยักษ์ด้วยกันมากกว่า จึงยกทัพไปช่วยทศกรรฐ์ โดยทำพิธีชุบตัวด้วยยาวิเศษทำให้หายตัวได้ แต่ไมยราพฝันประหลาดโหรทำนายว่า ต่อไป ไวยวิกจะได้เป็นเจ้าเมืองบาดาล ไมยราพจึงจับไวยวิกขังคุก และลงโทษขังนางพิรากวนแม่ไวยวิกอีกด้วย

ฝ่ายพระรามก็ฝันดีว่า ราหูจับดวงอาทิตย์ทรงกลดไปและพระรามหักฉัตรชั้นพรหมโลกได้ แล้วลงไปเมืองบาดาล พิเภกรู้จากนิมิตนี้ ก็ทำนายไมยราพหลานทศกรรฐ์ จะมาสะกดทัพลักพระรามไปไว้เมืองบาดาล แต่ไม่เป็นอันตราย เพราะทหารพระรามจะตามไปช่วยได้และฆ่าไมยราพเสียแล้วพิเภกทูลอีกว่า

"อายุพระองค์ตอนนี้มีเคราะห์ร้าย ตั้งแต่มัชฌมยามถึงเจ็ดทุ่ม พ้นไปแล้วก็จะสุขสำราญดี"



  • เนื้อเรื่องรามเกียรติ์ หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
  • SiamNT.net Copyright © 2009 - 2010 หน้าเรือน >> วรรณคดีไทย >> รามเกียรติ์ >> เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์